Türkiye‘de 1978 yılında lisans eğitimi vermeye başlamış olan çevre mühendisliği bölümlerinin sayıları bugün 38‘i bularak yaklaşık 15.000‘ni aşkın çevre mühendisi mezun vermiştir. Ülkemizde 30 yıllık kısa bir zaman diliminde gerçekleşmiş olan bu hızlı değişim çevre mühendisliği mesleği ve eğitimi ile ilgili bir değerlendirmenin yapılması gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Çevre mühendislerinin ortak "dili" konuşması ve belli bir kalitede hizmet üretebilmelerinin en önemli saç ayağını verilen eğitim ve öğretimin kalitesi belirlemektedir. Akademik altyapı ve programlarının asgari yeterliliğe sahip olması bu konudaki başlıca etmenlerdendir. Bölümlerin ders programları incelendiğinde ders isimlerinin, içeriklerinin, toplam kredi sayılarının, vd.nin farklı olduğu göze çarpmaktadır. Bazı bölümlerde temel mühendislik konularının seçmeli ders olarak verildiği görülmektedir. Su ve atıksu alanında okutulan derslerin katı atık ve hava kirliliği alanında açılan derslere oranla daha fazla olduğu da bir diğer önemli bir gözlemdir.

Bölümlerde farklı disiplin dallarından öğretim üyelerinin bulunması nedeniyle, ders programlarının öğretim üyelerinin uzmanlık alanlarına göre şekillendiği bilinmektedir. Sonuç olarak, çevre mühendisliğinin hızlı gelişimi, özgün bir disiplin kimliğini kazanmakla birlikte, çevre mühendisliği eğitimi ve meslek alanında ortaya çıkan sınırlar, yenilikler, gelişmeler ve gereksinimler doğrultusunda değişimler ve güncellemeler yapılmalıdır. Bu gereksinimlerin karşılanabilmesi için çevre mühendisliği disiplini bütünsel olarak ele alınmalı ve değerlendirilmelidir.

TMMOB Çevre Mühendisleri Odası, 18. yılında 3 şubesi, 9 temsilciliği ve 8000‘i aşkın üyesi ile mesleki mücadele ve Türkiye‘nin Çevre Politikası konularında hem meslektaşlarına hem de topluma hizmet vermektedir. Bu kapsamda meslektaşlarımızdan bizlere ulaşan en büyük taleplerden biri de, çevre mühendisliği eğitim kalitesinin artırılması konusunda odamızın öncülük etmesidir.

Planlanan bu çalıştay ile ülkemizde çevre mühendisliği bölümü öğretim üyelerinin yanı sıra çevre mühendislerinin önemli istihdam alanlarından (Çevre ve Orman Bakanlığı, İller Bankası, belediyeler, proje ve danışmanlık firmaları, vd.) uzmanların bir araya gelerek, öncelikli durumun tespiti, var olan sorunların kaynakları ve bunların çözümleri, çevre mühendisliği uzmanlık alanlarındaki gelişmelere uygun yeni eğitim programlarının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Özellikle aynı mesleki "dilin" konuşulabilmesi yönünde ders kaynaklarında birliğin sağlanması önceliğinden hareketle bir yol haritasının hazırlıklarının başlatılarak; çevre mühendislerinin ülkemizde ve Dünya‘da yaşanan çevre sorunlarına müdahale eden, çözümler üretebilen mühendisler olarak eğitilmesindeki araç ve yöntemlerin ortaya konulması hedeflenmektedir.

Çalıştayda aşağıdaki başlıklarda destek vermek isteyen Çevre Mühendisliği akademisyenlerinde oluşacak çalışma gruplarınca raporlar hazırlanarak sunumlar yapılacak ve bu başlıkların tartışılması için çalışma grupları oluşturulacaktır.

*  Çevre Mühendisliği Eğitiminde Akreditasyon,

*  Çevre Mühendisliği Alanında Yeni Gelişmeler,

*  Çevre Mühendisliği Eğitim Dili ve Kaynakları,

*  Çevre Mühendisliği Eğitim Programlarının Değerlendirilmesi,

*  Çevre Mühendisliği Öğretim Kadrosu Profili,

*  Toplumun Gelecekteki İhtiyaçları Bazında Çevre Mühendislerinin Rolü,

*  Türkiye‘deki Çevre Mühendisliği Bölümlerinde Yapılan Araştırmaların Değerlendirilmesi.

*  Çevre Mühendisliği Mesleki Alanına Müdahaleler

*  Diğer.

25-27 Mart 2011 tarihlerinde Antalya‘da düzenlenecek Çevre Mühendisliği Eğitimi ve Meslek Alanındaki Gelişmeler Çalıştayına katılım ve destek sağlamanızı rica ederiz.

Saygılarımızla,

TMMOB Çevre Mühendisleri Odası